Van Bossuyt weet niet hoeveel leefloners te lang in het buitenland verblijven
Wie een leefloon ontvangt mag in principe maximaal één maand in het buitenland verblijven, en moet dit op voorhand melden bij het OCMW. In uitzonderlijke gevallen kan het OCMW toestaan dat iemand langer dan één maand in het buitenland verblijft. Kamerlid Ellen Samyn was benieuwd hoeveel personen die een dergelijk leefloon ontvangen een tijd lang in het buitenland wonen of verblijven, en hoeveel fraudegevallen hierbij aan het licht komen. ”Maar bevoegd minister Anneleen Van Bossuyt kon geen enkel cijfer geven.” Het verhaal staat vandaag in Het Laatste Nieuws.
Het leefloon is een sociaal vangnet voor mensen die geen recht hebben op een ziekte-of werkloosheidsuitkering en die onvoldoende bestaansmiddelen hebben om in hun levensonderhoud te voorzien. De federale overheid financiert het systeem, maakt de regels op, en besluit om geen cijfers bij te houden. Dat moeten de lokale OCMW’s maar doen. “Hoe je een efficiënt beleid kunt voeren als je niet eens in het bezit bent van cijfers om de efficiëntie van dat beleid te staven, is mij een raadsel”, aldus Samyn. Het Vlaams Belang pleit dan ook voor het bijhouden van een centraal register, en vraagt dat de financiering van de OCMW’s niet langer federaal maar regionaal geregeld wordt. Dit zou tevens Vlaams geld bij Vlaamse OCMW’s houden.
“We horen wel vaker aankondigingen van de regering-De Wever”
In Het Laatste Nieuws reageerde Van Bossuyt dat er wel degelijk controles worden uitgevoerd en dat vorig jaar in maar liefst 861 gevallen het leefloon werd geschorst vanwege een te lang verblijf in het buitenland. Ze zou daarnaast verder de controlediensten versterken om gerichter op zoek te gaan naar OCMW’s waar er toch problemen zijn. “Daar pleit het Vlaams Belang al veel langer voor”, reageert Samyn. “Eerst zien en dan geloven. We horen wel vaker aankondigingen van de regering-De Wever.”
“Sociale bijstand moet uiteraard terecht komen bij wie deze echt nodig heeft, het leefloon moet echter tijdelijk van aard blijven en mag zeker geen nieuwe vergeetput worden”, besluit Samyn. “Een schandaal zoals bijvoorbeeld in Anderlecht had veel vroeger aan het licht moeten komen gezien de zogenaamd regelmatige controles waar de minister het over heeft. Het feit dat dit jarenlang niet aan het licht kwam ondermijnt het vertrouwen in het hele systeem. Zoiets mag zich zeker niet herhalen.”
