Ziekenhuishervorming mag geen Vlaamse afbouwoperatie worden
“De geplande hervorming van het ziekenhuislandschap dreigt onder het mom van efficiëntie uit te draaien op een afbouw van nabije ziekenhuiszorg in Vlaanderen”. Dat zegt Vlaams Belang-Kamerlid Dominiek Sneppe naar aanleiding van de berichten over het principeakkoord binnen de Interministeriële Conferentie Volksgezondheid.
Volgens de plannen moeten algemene ziekenhuizen in de toekomst aan strengere criteria voldoen om als regionaal algemeen ziekenhuis te kunnen blijven functioneren. Ziekenhuizen die niet aan de normen voldoen, moeten fuseren, activiteiten afbouwen of zich omvormen tot een site voor dagzorg of intermediaire zorg. “De regering zegt dat er geen ziekenhuizen zullen sluiten, maar dat is een woordspelletje”, stelt Sneppe. “Als een campus haar spoed, materniteit, acute bedden of overnachtingen verliest, dan is dat voor de patiënt wel degelijk een sluiting van essentiële zorg.”
Het Vlaams Belang is voorstander van kwaliteitsnormen en is tegen een rationele organisatie van hooggespecialiseerde zorg. “Maar efficiëntie mag geen synoniem worden voor verschraling”, zegt Sneppe. “Ziekenhuiszorg moet kwalitatief zijn, maar ook bereikbaar. Zeker in landelijke en perifere regio’s zoals de Westhoek, de Vlaamse Ardennen, Limburg en de Kempen mag men de patiënt niet verplichten om steeds verder te rijden voor basiszorg, spoedzorg of materniteit. Bovendien zou het getuigen van zorgvuldig bestuur om eerst een volledige impactanalyse te laten uitvoeren per regio en per ziekenhuiscampus vooraleer men beslissingen neemt. Het is cruciaal te weten wat de gevolgen zijn voor spoeddiensten, materniteiten, pediatrie, acute bedden, aanrijtijden van ambulances en MUG-diensten, wachttijden en de bereikbaarheid voor ouderen en minder mobiele patiënten.”
“Minister Vandenbroucke moet niet Vlaamse ziekenhuizen de les spellen over efficiëntie zonder de communautaire scheeftrekkingen op tafel te leggen”
Zo bleek reeds uit de beantwoording van minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) van eerdere schriftelijke vragen van Sneppe over hartcentra dat het Belgische ziekenhuislandschap vandaag allesbehalve evenwichtig is. Wallonië telt relatief veel meer erkende B1-B2-hartcentra dan Vlaanderen, terwijl Brussel opvallend veel B3-programma’s per inwoner heeft. Sommigen hebben bovendien lage activiteitsvolumes, terwijl hiervoor minimumnormen bestaan om erkend te blijven. “Dat is de communautaire angel in dit dossier”, vervolgt Sneppe. “Vlaanderen werkt met relatief minder erkende hartcentra en haalt in veel gevallen hoge volumes. Wallonië en Brussel zijn relatief ruimer bedeeld en toch zien we daar centra met lage activiteit. Minister Vandenbroucke moet dus niet Vlaamse ziekenhuizen de les spellen over efficiëntie zonder eerst die scheeftrekkingen op tafel te leggen.”
Voor het Vlaams Belang toont dit dossier opnieuw aan dat de huidige Belgische bevoegdheidsverdeling niet werkt. De deelstaten moeten hun ziekenhuislandschap zelf mee organiseren, maar de financiering blijft federaal. Daardoor ontstaan scheeftrekkingen, onduidelijke verantwoordelijkheden en communautaire spanningen. “Wie beslist, moet ook betalen. En wie betaalt, moet ook kunnen beslissen”, besluit Sneppe. “Daarom pleit het Vlaams Belang voor de splitsing van de ziekenhuisfinanciering. Vlaanderen, maar ook Wallonië, moet zelf kunnen bepalen hoe het ziekenhuislandschap georganiseerd en gefinancierd wordt, conform duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen. Wij willen geen federale hervorming waarbij Vlaanderen moet rationaliseren, terwijl Franstalige en Brusselse uitzonderingen blijven bestaan op kosten van de gezamenlijke pot. Een ziekenhuislandschap teken je immers niet op een Excelblad ergens op een bureau in Brussel. Je vertrekt van de patiënt, van bereikbare zorg en van eerlijke verantwoordelijkheid. Dat is vandaag helaas niet het geval,” besluit Sneppe.
